Header Ads

MINISTÉRIO EM DEFESA DA FÉ APOSTÓLICA


PASTOR SERGIO LOURENÇO JUNIOR - REGISTRO CONSELHO DE PASTORES - CPESP - 2419

CALVINISMO – UM NOME CIENTÍFICO - CALVINISMO - ABRAHAM KUYPER

Mas além deste uso sectário, confessional e denominacional do nome “Calvinismo”, ele o serve; além disso, em quarto lugar como um nome científico, quer em um sentido histórico, filosófico ou político. Historicamente, o nome Calvinismo indica o canal pelo qual a Reforma se moveu, até onde ela não foi nem Luterana, nem Anabatista, nem Sociniana. No sentido filosófico, entendemos por Calvinismo aquele sistema de concepções que, sob a influência da mente mestre de Calvino, levantou-se para dominar nas diversas esferas da vida. E como um nome político, o Calvinismo indica aquele movimento político que tem garantido a liberdade das nações em governo constitucional; primeiro na Holanda, então na Inglaterra, e desde o final do último século nos Estados Unidos. No sentido científico, o nome Calvinismo é atualmente usado entre os eruditos alemães. E o fato é que esta não é apenas a opinião daqueles que são simpáticos ao Calvinismo, mas também dos eruditos que abandonaram todo padrão confessional da Cristandade, contudo, atribuem este profundo significado ao Calvinismo. Isto evidencia-se no testemunho mantido por três de nossos melhores homens de ciência, o primeiro dos quais, o dr. Robert Fruin, declara que: “O Calvinismo veio para a Holanda consistindo em um sistema lógico de divindade, em uma ordem eclesiástica democrática própria, impelida por um sentido rigorosamente moral, e entusiasmado tanto pela reforma moral como pela reforma religiosa da humanidade”. Um outro historiador, que foi ainda mais sincero em sua simpatia racionalista, escreve: “O Calvinismo é a mais alta forma de desenvolvimento alcançada pelo princípio religioso e político no século 16”. E uma terceira autoridade reconhece que o Calvinismo libertou a Suíça, a Holanda e a Inglaterra e, por meio dos Pais Peregrinos, promoveu o impulso para a prosperidade dos Estados Unidos. Semelhantemente, Bancroft, entre vocês, reconhece que o Calvinismo “tem uma teoria de ontologia, de ética, de felicidade social e de liberdade humana, derivada totalmente de Deus”. R. Fruin, Tien Jaren uit den Tachtig-jarigen Oorlog, p. 151. R. C. Bakhuizen Van Den Brink, Het Huwelijk van Willem van Orange met Anna van Saxen; 1853, p. 123: “Zoo al de laatste in tijdsorde, zoo was het Calvinisme de hoogste ontwikkelingsvorm van het Godsdienstig-staatkundig der zestiende eeuw. Zelfs de rechtzinnige staatkundigen dier eeuw, zagen met niet minder verachting em afschuw neder op den Geneefschen regeeringsvorm – als men het in onze dagen zou kunnen doen, wanneer een Staat het socialisme tot beginsel mocht aannemen. Een hervormingskamp, die zoo laat na het ontstaan der Hervorming kwam als dat bij nos, in Frankrijk em in Schotland plaats had, kon niet anders dan Calvinistisch em tem voordeele van het Calvinisme zijn.” (NE) Peregrinos: refugiados puritanos da Holanda e Inglaterra, que colonizaram a América do Norte. Cd. Busken Hurt, Het Land van Rembrandt, 2de, druk, II, p. 223. P. 159: “Was uit den aard der zaak de religie eene der hoofdzenuwen van den Kalvinistischen Staat,”enz. (om andere redenen de negotie): Na p. 10, Nota 3: “De geschiedenis van onze vrijwording is voor een groot gedeelte geschiedenis van onze hervorming, em de geschiedenis van onze hervorming is grootendeels geschiedenis van de uitbreiding van het Kalvinisme.” Bakhuizen Van den Brink, Studien em Schetsen, IV, 68, v. g. History of the United States of America, Ed. New York, II, p. 405. Cf Von Polenz, Geschichte des Franzoischen Protestantismus, 1857, I, p. viii: “Eine Geschichte ... in welcher der Geist, den Luther in Frankreich geweckt, dieses mit Eigenem und Fremden genahrt und gefordert, Calvin aber gereinigt, geregelt, gehutet, gestarkt, fixirt und als em bewegendes Ferment uber die Schranken des Raums und der Verhaltnisse weiter getrieben hat, der in seinen mannigfachen Strahlen alle geschichtlichen Moment mehr oder weniger beruhrenden Brenn- und Lichtpunkt bildet. Nennen wir diesen Geist, uneigentlich und anachronistisch zwar, aber, da er ohne Calvin sich verfluchtigt haben wurde, nicht unwahr, Calvinismus: so ist meine Geschichte, ausser der des franzosischen Calvinismus im engeren und eigentlichen Sinne, die siener einwirkung auf Religion, Kirche, Sitte, Gesellschaft und sonstige Verhltnissen Frankreichs.” C. G. McCrie, The Public Worship of Presbyterian Scotland; 1892, p. 95: Isto pode levar alguns a atribuir valor a estes sentimentos de Calvino se eles sabem sob qual luz o sistema que leva sua estampa e seu nome é considerado por um clérico Anglicano de erudição e discernimento, que deu a ele um direito de ser ouvido em tal assunto. “O movimento protestante,” escreveu Mark Pattison, “foi salvo de ser afundado nas areias movediças da disputa doutrinária pela nova direção moral dada a ele em Genebra. ‘O Calvinismo salvou a Europa’.” P. Hume Brown, John Knox; 1895, p. 252: De todos os desenvolvimentos do Cristianismo, somente o Calvinismo e a Igreja de Roma levam o selo de uma religião absoluta. P. 257: A diferença entre Calvino e Castalio, e entre Knox e os Anabatistas, não era meramente de doutrina e dogma: sua diferença essencial encontra-se no espírito com o qual eles respectivamente consideram a própria sociedade humana. R. Willis, Servetus e Calvin; 1877, p. 514 e 515: Pode haver pouca disputa, de fato, que o Calvinismo, ou alguma modificação de seus princípios essencial, é a forma de fé religiosa que tem sido professada no mundo moderno pelo mais inteligente, moral, diligente, e livre da humanidade Chambers, Encyclopedia; Filadélfia; 1888, no verbete Calvinismo: “Com o reavivamento da parte evangélica no final do século o Calvinismo reviveu, e ainda mantém, se não um domínio absoluto, contudo uma influência poderosa sobre muitas mentes na Igreja Anglicana oficial. Ele é um dos mais vivos e poderosos entre os credos da Reforma.” Dr. C. Sylvester Horne, Evangelical Magazine, Agosto, 1898. New Calvinism, p. 375 e seguintes. E o Dr. W. Hastie, Theology as Science; Glasgow, 1899, pp. 100-106: Minha apologia e apelo pela Teologia reformada, na presença de outras tendências teológicas de hoje, tem sido fundamentada sobre os dois pontos mais gerais e fundamentais do credo que podem ser tomados: a universalidade de sua base na natureza

Nenhum comentário

Tecnologia do Blogger.